"Mama, eerlijk zeggen..."

Gepubliceerd op 19 november 2018 11:58

Sinterklaas is weer in het land. Voor veel kinderen iets waar ze het hele jaar naar uitgekeken hebben. Vol verwachting volgen ze de gebeurtenissen op tv, kijken ze naar de intocht en zingen uit volle borst bij hun schoentje met wortel. Ze gaan helemaal op in het verhaal.

Maar dan…

De boot in het dorp is wel heel anders dan Pakjesboot 12 op tv. De Sint heeft opeens een bril op en zijn stem klinkt zo gek. Als kinderen jong genoeg zijn, bedenken ze zelf de creatiefste verklaringen voor al deze oneffenheden. Maar worden ze wat ouder, blijven de vragen wat meer knagen. En dan komt onvermijdelijk de vraag: “Mama, eerlijk zeggen… bestaat Sinterklaas echt?”

Wat is nou een goed moment om uit te leggen hoe de vork in de steel zit?

Verschillende factoren spelen hierin een rol.
- Je eigen kijk op Sinterklaas.
- De leeftijd van het kind.
- De omgeving van het kind; heeft het oudere broers/zussen? Hoe zitten de kinderen om hem/haar heen in het verhaal.
- Wat heeft het kind gehoord van anderen.

Afhankelijk van deze punten kan je wat meer terughoudend of juist bemoedigend zijn.

Mijn ervaring is dat kinderen rond de 8 jaar serieuze vragen blijven stellen.

Dit is ook het moment dat ze steeds duidelijker onderscheid leren maken tussen fantasie en werkelijkheid.
Jongere kinderen in het gezin, kloppen vaak bij oudere broers en zussen aan om te horen hoe het nou precies zit. In de klas wordt van alles geroepen of geheimzinnig gedaan.

Hoe ga je daar nou mee om?

Mijn advies zou zijn: Ben altijd eerlijk, maar neem kleine stapjes. Stel wedervragen; Waarom vraag je dat? Heb je iets gehoord of gezien dat je niet begrijpt? Wat denk jij daarover? Zou dat misschien kunnen kloppen? Wil je dat ik het je uitleg? Misschien kan je dit jaar eens extra goed opletten of je kan ontdekken hoe het nou precies werkt met die Sinterklaas en Pieten?

Ze overspoelen met een volledig nieuwe realiteit is vaak te veel voor ze.

Gun ze een gestaag ontnuchteringsproces. Dit voorkomt dat ze zich voor de gek gehouden of zelfs dom voelen.
Door kinderen wedervragen te stellen en door ze zelf op onderzoek te laten gaan, kunnen ze in hun eigen tempo de hele waarheid ontrafelen.

Sommige kinderen vinden het heel leuk om zelf op ontdekking te gaan.

Ik heb wel eens meegemaakt dat een meisje een verborgen videocamera plaatste bij haar schoen en de wekker zette om te kijken of Sint echt over het dak liep. Als ouder kan je dan kleine aanwijzingen achter laten. Bv. Je eigen handschrift gebruiken. De schaar en plakband op tafel laten liggen. De wortel terug in de koelkast leggen.

Andere kinderen hebben liever dat ze gewoon antwoord krijgen op hun vragen.

Zorg er dan voor dat je niet te snel gaat. Laat de vragen uit hen komen. Geef alleen antwoord op de vraag die ze je stellen. Geef ze complimenten voor de slimme vragen die ze stellen. Moedig ze aan tot onderzoek door wedervragen te stellen. Check of ze het liever zelf willen ontdekken.

Je zal merken dat de Sinterklaasperiode voor zowel het kind als voor jezelf op deze manier een heel nieuw soort feest geeft met veel plezier. Het kind zal op deze manier niet het gevoel hebben dat het wordt voorgelogen en heeft de ruimte om in zijn eigen waarheid te geloven.

En soms zullen de antwoorden die je geeft bevredigend zijn.

“Sinterklaas heeft vroeger echt bestaan. Het was een lieve man, die heel goed was voor kinderen. Toen hij dood ging, hebben we in Nederland besloten om zijn verjaardag te blijven vieren en er een kinderfeest van te maken. Elk jaar verkleedt een meneer zich als Sinterklaas en komt dan met de boot ergens in Nederland aan. Alle ouders helpen om er een groot feest van te maken.”
Wellicht vraagt het kind niet verder en geniet weer een jaar van het feest.


«